Wieliczka

Województwo
MAŁOPOLSKIE
Powiat
wielicki
Gmina
Wieliczka
Tagi
arianie Kazimierz Wielki reformaci
Autor opracowania
Stanisław Witecki
Uznanie autorstwa 4.0

Zabytki

Parafie

epitafium

Epitafium Johana Augusta Rohana

kościół

Kościoł św. Klemensa

rzeźba

Matka Boska Bolesna

ołtarz

Ołtarz boczny

ołtarz

Tryptyk Różańcowy

rzeźba

Św. Jan Ewangelista

kościół

Kościół św. Sebastiana

rzeźba

Św. Jan Ewangelista

obraz

Św. Maria Magdalena

rzeźba

Krucyfiks

obraz

Św. Anna Samotrzeć ze świętymi

rzeźba

Chrystus Ukrzyżowany

rzeźba

Krucyfiks

rzeźba

Krucyfiks

obraz

Matka Boska Łaskawa

kościół

Kościół św. Franciszka z Asyżu

rzeźba

Św. Jan Ewangelista

rzeźba

Św. Barbara

rzeźba

Św. Helena (?)

obraz

Św. Mateusz Ewangelista

rzeźba

Ewangelista

rzeźba

Ewangelista

rzeźba

Ewangelista

rzeźba

Św. Jan Ewangelista

rzeźba

Anioł

obraz

Św. Antoni Padewski

obraz

Św. Barbara

obraz

Św. Jan Nepomucen

rzeźba

Krucyfiks

obraz

Adoracja Imienia Jezus

obraz

Św. Rozalia

ołtarz

Ołtarz boczny

ambona

Ambona

konfesjonał

Konfesjonał

obraz

Chrystus Ukrzyżowany

konfesjonał

Dwa konfesjonały

rzeźba

Prorok Eliasz

rzeźba

Krucyfiks

rzeźba

Pasyjka

płaskorzeźba

Matka Boska Różańcowa

obraz

Zwieńczenie ołtarza z obrazem Wszystkich Świętych

ołtarz

Ołtarz boczny

ołtarz

Ołtarz boczny południowy, przytęczowy

ołtarz

Ołtarz boczny północny, przytęczowy

ołtarz

Ołtarz główny

ołtarz

Ołtarz boczny

ołtarz

Ołtarz boczny

ołtarz

Ołtarz boczny

ambona

Ambona

obraz

Św. Michał Archanioł

rzeźba

krucyfiks

obraz

Zwieńczenie ołtarza z obrazem św. Jana Nepomucena

obraz

Stygmatyzacja św. Franciszka z Asyżu

obraz

Męczeństwo św. Sebastiana

obraz

Trójca Święta

obraz

Św. Florian

rzeźba

Św. Jan Kanty

rzeźba

Św. Jan Nepomucen

ołtarz

Ołtarz główny

rzeźba

Chrystus Zmartwychwstały

feretron

Św. Jacek

rzeźba

Św. Jan Ewangelista

kaganek

kaganek

rzeźba

Św. Florian

rzeźba

Św. biskup

rzeźba

Św. Stanisław

rzeźba

Chrystus Ukrzyżowany

rzeźba

Św. Wojciech

rzeźba

Św. Paweł

rzeźba

Św. Piotr

rzeźba

Św. Barbara

rzeźba

Św. Katarzyna

pomnik

Pomnik Józefa Gowin Niesiołowskiego

obraz

Matka Boska Bolesna

ołtarz

Ołtarzyk boczny

obraz

Św. Mikołaj

stalla

Stalle

obraz

Św. Kinga

rzeźba

Matka Boska

obraz

Matka Boska z Dzieciątkiem

ołtarz

Ołtarzyk przenośny z obrazem Matki Boskiej i świętymi

ołtarz

Ołtarz boczny z obrazem Ecce Homo

ołtarz

Ołtarz boczny Matki Boskiej Szkaplerznej (tzw. murarski)

obraz

Matka Boska z Dzieciątkiem

ołtarz

Ołtarz główny św. Klemensa

epitafium

Epitafium Walentego Faustyna Włodka

obraz

Św. Michał Archanioł

obraz

Portret księdza Zygmunta Goliana

obraz

Portret księdza Franciszka Prezentkiewicza

obraz

Matka Boska Różańcowa

krucyfiks

krucyfiks

obraz

Św. Anna ze św. Joachimem i Marią (Nauczanie Marii?)

obraz

Matka Boska Bolesna

obraz

Stygmatyzacja św. Franciszka z Asyżu

obraz

Św. Klara

obraz

Św. Walenty

obraz

Św. Jan Kanty

epitafium

Epitafium Józefa Hantschela

obraz

Najświętsze Serce Jezusa

epitafium

Epitafium Anny Remer

epitafium

Epitafium Zofii Makomeskiej

epitafium

Epitafium Wincentego Dembickiego

epitafium

Epitafium Tomasza Chromego i Anieli z Sepperów Chromej

epitafium

Epitafium Wojciecha Broniowskiego

epitafium

Epitafium Franciszka Dominika Doeninga i Katarzyny z Czurlik Doening

obraz

Matka Boska Częstochowska

epitafium

Epitafium Kunegundy z Gąsiorowskich Mąkolskiej

obraz

Św. Józef z Dzieciątkiem

rzeźba

Św. Jan Ewangelista

rzeźba

Św. Łukasz

rzeźba

Św. Marek

rzeźba

Św. Mateusz

obraz

Św. Florian

rzeźba

Św. Stanisław

rzeźba

Św. Wojciech

ołtarz

Ołtarz przytęczowy lewy św. Kunegundy (Kingi lub tzw. żeleźników)

rzeźba

Św. Jacek Odrowąż

rzeźba

Św. Wincenty Ferreriusz

ołtarz

Ołtarz przytęczowy prawy Matki Boskiej Śnieżnej

rzeźba

Jan Kanty

epitafium

Epitafium Feliksa Boczkowskiego

rzeźba

Św. Klemens

epitafium

Epitafium Katarzyny Gebauer

epitafium

Epitafium Jakuba Jaxa z Mąkolic Mąkolskiego

epitafium

Epitafium Julii z Klemensiewiczów Langerowej

ambona

Ambona

ołtarz

Ołtarz boczny p.w. Matki Boskiej Bolesnej lub Michała Archanioła

obraz

Św. Antoni Padewski

epitafium

Epitafium Jana Kantego Smałdzinskiego

epitafium

Epitafium Nikodema Felicjana Bętkowskiego

epitafium

Epitafium Louise Freün von Geramb

obraz

Matka Boska Niepokalanie Poczęta

epitafium

Epitafium Józefa Karola Drdy

płaskorzeźba

Ave Maria

obraz

Ecce Homo

obraz

Św. Barbara

obraz

Św. Katarzyna

obraz

Św. Wincenty Ferreriusz

obraz

Św. Kunegunda (Kinga)

epitafium

Epitafium księdza Zygmunta Goliana

obraz

Wizja św. Kazimierza

rzeźba

Św. Kazimierz Królewicz

rzeźba

Św. Jadwiga Śląska

polichromia ścienna

Polichromia ścienna

obraz

Matka Boska Niepokalanie Poczęta

obraz

Najświętsze Serce Jezusa

polichromia ścienna

Polichromia ścienna kościoła

obraz

Św. Dydak

obraz

Św. Jacek

obraz

Portret księdza Władysława de Rosenburg Grohs

witraż

Brat Alojzy Kosiba

obraz

Portret księdza Kazimierza Gałońskiego

obraz

Portret księdza Józefa Śliwy

polichromia ścienna

Polichromia ścienna kaplicy

witraż

Św. Stanisław

witraż

Św. Wojciech

witraż

Św. Kinga

Opis topograficzny

Wieliczka jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej i powiatu wielickiego w województwie małopolskim. Miasto znajduje się w kotlinie pomiędzy dwoma pasmami wzgórz ciągnącymi się z zachodu na wschód. Południowe jest częścią Pogórza Wielickiego, natomiast północne, przez które biegnie droga krajowa nr 94 to Piaski Bogucickie wchodzące w skład Wysoczyzny Wielicko-Gdowskiej. Wieliczka jest częścią aglomeracji krakowskiej i bezpośrednio graniczy ze stolicą Małopolski.

Streszczenie dziejów

Dzieje Wieliczki od początku wiążą się z produkcją soli. Pierwsze ślady warzelnictwa pochodzą już z IX wieku, kiedy czerpano solankę ze źródeł. W 1252 roku odkryto złoża soli kamiennej i rozpoczęto jej wydobywanie metodą głębinową. W 1289 roku książę Henryk IV Prawy zlecił braciom Jeskowi i Hysinboldowi założenie miasta na prawie frankońskim, a rok później książę Przemysł II potwierdził nadanie Wieliczce praw miejskich. W 1311 roku wójt Geslar de Kulpen przyłączył się do skierowanego przeciwko Władysławowi Łokietkowi bunu krakowskiego wójta Alberta. W 1651 roku ludność miasta zdziesiątkowała zaraza, a w 1657 roku Wieliczka została zdobyta, ograbiona i częściowo spalona przez wojska szwedzkie. W 1772 roku w wyniku pierwszego rozbioru Rzeczypospolitej znalazła się w granicach austriackiej Galicji. W czasie powstania krakowskiego w 1846 roku Edward Dembowski przy pomocy górników zdobył Wieliczkę i przejął skarbiec kopalni soli. W 1867 roku miasto zostało siedzibą powiatu. Pod koniec XIX wieku wybudowano Kolonię Górniczą, elektrownię salinarną zaopatrującą w prąd kopalnię i miasto oraz nowoczesną warzelnię soli. W 1973 roku kopalnię soli wpisano na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO, a w 1996 roku zaprzestano wydobycia. Obecnie Wieliczka czerpie dochody przede wszystkim z turystyki. Jest częścią aglomeracji krakowskiej i siedzibą licznych instytucji kultury.

Dzieje miejscowości

Dzieje Wieliczki od początku wiążą się z produkcją soli. Pierwsze ślady warzelnictwa pochodzą już z IX wieku, kiedy czerpano solankę ze źródeł. Znaczenie miejscowości wzrosło po ustanowienie grodu wawelskiego główną siedzibą władców Polski w połowie XI wieku. Sól uzyskiwano wtedy poprzez wygotowywanie ze słonej wody proszku solnego. Pierwsza wzmianka o miejscowości w źródłach pisanych pochodzi z dokumentu legata Idziego z 1125 roku określającego dochody klasztoru Benedyktynów w Tyńcu. Osada została w nim określona jako Magnum Sal, co oznaczało Wielka Sól. Z czasem zaprzestano używać słowa Sól, a wyraz Wielka został przekształcony w nazwę Wieliczka. W 1252 roku odkryto złoża soli kamiennej i rozpoczęto jej wydobywanie metodą głębinową. W 1289 roku książę Henryk IV Prawy zlecił braciom Jeskowi i Hysinboldowi założenie miasta na prawie frankońskim, a rok później książę Przemysł II potwierdził nadanie Wieliczce praw miejskich. W XIII wieku powstał też zamek wielicki, pełniący funkcję centrum administracyjnego żup krakowskich.Początkowo w mieście osiedlali się głównie niemieckojęzyczni górnicy z Cesarstwa. W 1311 roku wójt Geslar de Kulpen przyłączył się do skierowanego przeciwko Władysławowi Łokietkowi buntu krakowskiego wójta Alberta. Miasto intensywnie rozwijało się w czasach Kazimierza Wielkiego, który zdawał sobie sprawę z wagi żup przynoszących nawet jedną trzecią dochodów państwa. Wówczas powstały mury miejskie z 21 basztami i 2 bramami, a zamek został rozbudowany. W 1356 roku król ustanowił Sąd Sześciu Miast, w skład którego oprócz Krakowa, Sącza, Bochni, Olkusza i Kazimierza weszła również Wieliczka, a w 1361 roku przeniósł miasto z prawa frankońskiego na magdeburskie. W 1363 roku w mieście powstał szpital górniczy pod opieką sprowadzonych z Krakowa braci św. Ducha. W XV wieku zbudowano rurociąg i chodniki. W XVI wieku zarządcy i dzierżawcy żup krakowskich będących u szczytu rozwoju uzyskiwali wielkie majątki i wpływy polityczne. Byli wśród nich m.in. Jan Boner i Sebastian Lubomirski.W 1651 roku ludność miasta zdziesiątkowała zaraza, a w 1657 roku Wieliczka została zdobyta, ograbiona i częściowo spalona przez wojska szwedzkie. Okupant pilnował kopalni i robotników, a także ściągał ciężkie kontrybucje. Miasto wyzwolił silny oddział zorganizowany przez Jerzego Sebastiana Lubomirskiego i Gabriela Wojniłłowicza, po zwycięstwie w bitwie w Kamionnej. W pierwszej połowie XVII wieku w mieście działał zbór ariański, a wyznania tego byli m.in. zarządcy żup z rodziny Morsztynów. Po wojnach szwedzkich pogłębiły się konflikty między nimi a katolikami, a w końcu w 1658 roku bracia polscy zostali wygnani z Rzeczypospolitej. Wcześniej w 1655 roku do miasta zostali sprowadzeni franciszkanie reformaci, którzy wybudowali swój kościół i klasztor. Po wiktorii wiedeńskiej w 1683 roku, król Jan III Sobieski ufundował dzwonnicę w centrum miasta. W czasie wojny północnej w 1704 roku miasto spłonęło, a w latach 1707-1708 padło ofiarą epidemii dżumy. W 1772 roku w wyniku pierwszego rozbioru Rzeczypospolitej Wieliczka znalazła się w granicach austriackiej Galicji i została ustanowiona siedzibą okręgu w cyrkule bocheńskim. W latach osiemdziesiątych rodzina Konopków zbudowała w mieście późnobarokowy pałac, który następnie sprzedała władzom austriackim. W trakcie wojen napoleońskich, w wyniku pokoju w Schönbrunn Wieliczka znalazła się w granicach Księstwa Warszawskiego, by po klęsce cesarza Francuzów, na mocy postanowień kongresu wiedeńskiego w 1815 roku ponownie stać się częścią Galicji. Władze austriackie zdawały sobie sprawę z wagi gospodarczej żup krakowskich i starały się o nie dbać. Nie oznaczało to jednak korzyści dla mieszkańców, ponieważ sprowadzenie nowoczesnych maszyn spowodowało spadek zatrudnienia w kopalni, a poza tym podkopało pozycję dotychczasowych producentów narzędzi górniczych. Na początku XIX wieku Wieliczka, dzięki Feliksowi Boczkowskiemu została uznana za miasto uzdrowiskowe. Odbywały się tutaj kąpiele solankowe, inhalacje oraz picie wody mineralnej. W czasie powstania krakowskiego w 1846 roku Edward Dembowski przy pomocy górników zdobył Wieliczkę i przejął skarbiec kopalni soli. Wkrótce jednak powstanie upadło, a miasto ponownie znalazło się w pod rządami austriackimi.Do wzrostu znaczenia Wieliczki przyczyniło się uruchomienie połączenia kolejowego z Krakowem w 1857 roku, a także utworzenie pierwszej w Galicji Szkoły Górniczej w 1861 roku. W latach sześćdziesiątych XIX wieku zasadniczo zmienił się ustrój monarchii habsburskiej. Państwo zostało przekształcone w dualistyczną monarchię austro-węgierską, a poszczególne austriackie kraje koronne w tym Galicja uzyskały autonomię. Zmienił się również podział administracyjny, a wiele kompetencji przeszło w ręce samorządu terytorialnego. Wieliczka w 1867 roku stała się siedzibą powiatu. Pod koniec XIX wieku wybudowano Kolonię Górniczą, elektrownię salinarną zaopatrującą w prąd kopalnię i miasto oraz nowoczesną warzelnię soli.W czasie pierwszej wojny światowej, w dniach od 28 listopada do 7 grudnia 1914 Wieliczka była okupowana przez wojska rosyjskie. Później dzięki skutecznej kontrofensywie oddziałów austro-węgierskich front na trwale oddalił się od miasta. 1933 roku na Dolnym Rynku utworzono planty oraz miał miejsce strajk górników, spowodowany obniżką płac o 13%. Wystąpienie brutalnie stłumiono policją szturmową. W 1934 roku w granice miasta włączono część wsi Zabawa, Lednicę Dolną i Niemiecką i Klasno.7 września 1939 do miasta wkroczyły wojska niemieckie. Wieliczkę wcielono do Generalnego Gubernatorstwa. W czasie okupacji panowało przeludnienie, ponieważ do miasta przeniosło się ponad 4 tysiące krakowskich Żydów, którzy uciekli na wieść o planach utworzenia getta. Jednakże po utworzeniu zamkniętej dzielnicy rozpoczęto wywózki ludności żydowskiej z Wieliczki do Krakowa. Większość Żydów nie przeżyła wojny. Na terenie Wieliczki i okolic działała partyzantka Armii Krajowej. W 1944 roku w kopalni powstał obóz pracy, gdzie miały być produkowane silniki do samolotów. 21 stycznia 1945 do Wieliczki wkroczyli Sowieci. Podczas walk zginęło 138 żołnierzy Armii Czerwonej, a po wojnie ku ich czci postawiono pomnik przy ulicy Bohaterów Warszawy.Po drugiej wojnie światowej władze ludowe zlikwidowały samorząd terytorialny, a Rady Gmin podporządkowano władzom centralnym. Już w 1945 roku uruchomiono bibliotekę miejską. W 1951 roku założono Muzeum Żup Krakowskich Wieliczka, obecnie jedno z największym muzeów górniczych w Europie. W 1954 roku w granice miasta wcielono Bogucice i fragment Czarnochowic. Ważnym wydarzeniem było wpisanie kopalni soli na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO w 1973 roku. Ugruntowało to pozycję miasta jako ośrodka turystyki o randze międzynarodowej. W tym samym roku miasto powiększyło się o Krzyszkowice. W okresie PRL-u w powstały liczne spółdzielcze osiedla mieszkaniowe. Po 1989 roku władze Wieliczki nawiązały współpracę z miastami europejskimi Bergkamen w Niemczech oraz Saint-Andre-lez-Lille we Francji. W 1994 roku Wieliczka została uznana za pomnik historii, a w 1996 roku całkowicie zaprzestano wydobycia soli. Od tego momentu kopalnia pełni wyłącznie funkcje turystyczne. Miasto po raz kolejny powiększyło się 1 stycznia 2006 kiedy przyłączono do niego część wsi Czarnochowice. Wtedy też uruchomiono Centrum Kultury i Turystyki, które stało się organizatorem koncertów, turniejów, konkursów, przeglądów, wernisaży i wystaw, spektakli teatralnych, konfrontacji artystycznych, a także Dni Świętej Kingi. W zabytkowym pałacu Konopków ma obecnie siedzibę Instytut Pamięci Narodowej. Dzięki uzyskanym latach 2008-2014 funduszom unijnym przeprowadzono rewitalizację historycznego centrum miasta, przebudowano płytę Rynku Górnego oraz prowadzące do niego ulice. Na terenie całej gminy wykonano również kanalizację, a w sołectwach powstały nowe place zabaw, boiska sportowe i świetlice środowiskowe. W 2011 roku oddano do użytku Centrum Edukacyjno-Rekreacyjne „Solne Miasto”, a w 2014 roku Małopolską Arenę Lekkoatletyczną. W 2016 roku gmina Wieliczka została jednym z gospodarzy Światowych Dni Młodzieży.

Bibliografia

Szuro Stanisław, Duda Józef, Kociołek Adam, "Dzieje powiatu wielickiego", Kraków 2004
"Wieliczka. Dzieje miasta (do roku 1990)", Kraków 1990
Kamiński Zdzisław, "Wieliczka" , „Biblioteka Warszawska” , s. 320-337

ŹRÓDŁA ARCHIWALNE

Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie
Akta wizytacji kapitulnych
Acta visitationis exterioris decanatuum Tarnoviensis, Dobcicensis, Woynicensis, Opatowiensis, Lypnicensis et Wielicensis ad Archidiaconatum Cracoviensis pertinentium per venerabilem Christophorum Cazimirski Praepositum Tarnoviensis mandato Illustrissimi Principis et Domini Domini Georgini Divina Miseratione S. R. Ecclessia Tituli S. Sixti Card. Praesbyteri Rzadziwł nuncupati Episcopatus Cracoviensis et Ducatus Severiensis administratoris perpetui in Olica et Neswiesz Ducis et ex commissione admodum Rndi. Dni. D. Stanislai Crasinski Archidiaconi in spiritualibus vicarii et generalis officialis Cracoviensis etc. etc.

Autor: Krzysztof Kazimirski

Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie
Akta wizytacji kapitulnych
Visitatio seconda Ecclesiae et Conventus Sacra tituli Corporis Christi Cracoviae in Cazimiria
Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie
Akta wizytacji kapitulnych
Acta visitationis exterioris decanatus Skavinensis, Novi Montis, Oswencimensis, Zatoriensis, ad archidiaconatum Cracoviensem, prothonotarium apostolicum in a. D. 1617 authoritate ordinaria factae sub felicibus auspiciis R. D. Martini Szyszkowski, episcopi Cracobiensis, ducis Severiensis. Visitatio ecclesiae Collegiate Skarbimiriensis die 9 mesis Decembris anni 1617 ex speciali commissione Episcopi ordinarii facta kk. 106 - 110. Visitatio decanatus Wielicensis a. D. 1618 per R. D. Joannem Foxium, archidiaconum Cracoviensem
Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie
Akta wizytacji kapitulnych
Acta visitationis exterioris decanatuum: Wielicensis, Proszoviensis, Lipnicensis et Skalensis per R. D. Joannem Foxium, archidiaconum Cracoviensem ex commissione R. D. Andreae Lipski, episcopi Cracoviensis in a. D. 1628 - 1629 factae.
Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie
Akta wizytacji kapitulnych
Wizytacja kanoniczna przeprowadzona w dn. 28 kwietnia 1728 r. przez bpa Michała Kunickiego...
Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie
Akta wizytacji kapitulnych
Compendium actorum visitationis exterioris ecclesiarum existentium in et sub decanatu Pilsnensi, Mielecensi, Ropczicensi, Biecensi, Jaslensi et Żmigrodensi, ad archidiaconatum Sandecensem pertinentium, per R. D. Christophorum Kazimirski, praepositum Tarnoviensem mandato Illustrissimi et Reverendissimi Domini Georgii S. R. E. Cardinalis praesbiteri Radziwiłł nuncupati, episcopatus Cracoviensis administratoris perpetui, in Olyka et Nieswierz ducis a. D. 1595 factae
Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie
Akta wizytacji biskupich
Visitatio quindecim decanatuum, nempe: Skavinensis, Zathoriensis, Novi Montis, Skalensis, Wrocimoviensis, Adreoviensis, Kijensis, Paczanoviensis, Oswiecimensis, Żywiecensis, Witoviensis, Skoliensis, Opatovecensis, Wielicensis et Plesnensis a Peril. et R.D. Nicolao Oborski, episcopo Laodicensis, suffraganeo, archidiacono, vicario in spiritualibus generali Cracoviensi in annis 1663 - 1665 expedita
Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie
Akta wizytacji biskupich
Acta visitationum decanatuum: Wielicensis ex anno 1703, Novi Montis ex anno 1704 et Scavinensis ex anno 1704 sub generali administratione R.D. Casimiri a Łubna Łubiński, episcoi Heracleensis, suffraganei, canonici sede vacante episcopatus Cracoviensis et ducatus Severiensis, a R.D. Remigio Suszycki IUD, archidiacono Cracoviensi, custode Kielcensi, scholastico Lanciciensi, SRM secretario a.D. 1703 et 1704 expedita

Autor: Remigiusz Suszycki

Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie
Akta wizytacji biskupich
Visitatio archidiaconatus Cracoviensis (Decanatus: Skalensis - 1727; Vitoviensis - 1727; Prossoviensis - 1728; Novi Montis - 1728; Scawinensis - 1729; Xsiążnensis - 1731; Woynicensis - 1731; Zatoriensis - 1729; Lipnicensis - 1730; Dobczycensis - 1730; Andreoviensis - 1731; Żyvecensis - 1732; Oswiemensis - 1732; Wielicensis - 1741; postea sequntur inventaria ecclesiarum decanatus Dobczycensis, Woynicensis, Andreoviensis) per R.D. Michaelem de Magna Kunice Kunicki, episcopum Arsiacensem, suffraganeum et archidiaconum Cracoviensem annis 1727 - 1741 peracta

Autor: Michał Kunicki

Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie
Akta wizytacji biskupich
Acta visitationis ecclesiarum in decanatu Wielicensi ex commissione Cel. Principis R.D. Andrea Stanislai Kostka comitis in Załuskie Załuski, episcopi Cracoviensis, ducis Severiae, per Franciscum Skarbek Borowski, canonicum cathedralem Cracoviensem, expeditae mense Septembri a.D. 1748

Autor: Franciszek Skarbek Borowski

Jak cytować?

Stanisław Witecki, "Wieliczka", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2021, źródło:  https://sdm.upjp2.edu.pl/miejscowosci/wieliczka

Uwaga. Używamy ciasteczek. Korzystanie ze strony sdm.upjp2.edu.pl oznacza, że zgadzasz się na ich używanie. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Polityka prywatności