Krucyfiks

Województwo
MAŁOPOLSKIE
Powiat
wielicki
Gmina
Wieliczka
Miejscowość
Wieliczka
Metropolia
Krakowska
Diecezja
Krakowska
Dekanat
Wieliczka
Parafia
Św. Sebastiana
Tagi
Chrystus Ukrzyżowany Cristo morte krucyfiks
Miejsce przechowywania
ściana tęczowa
Identyfikator
DZIELO/09092
Kategoria
rzeźba
Ilość
1
Czas powstania
druga połowa XVII wieku
Technika i materiał
drewno, techniki rzeźbiarskie, polichromowanie, pozłocenie
Wymiary podstawowe
wysokość – około 110 cm
Autor noty katalogowej
Paulina Kluz
Domena Publiczna

Dzieje zabytku

Krucyfiks powstał w drugiej połowie XVII wieku i stanowi część grupy Ukrzyżowania umieszczonej na łuku tęczowym.

Opis

Figura umarłego Chrystusa przybita jest do krzyża o prostych ramionach czterema gwoździami. Ciało w lekkim zwisie o horyzontalnie rozłożonych ramionach, głowa bezwładnie opada na prawe ramię, nogi ugięte w kolanach, skierowane w prawo. Twarz Chrystusa jest pociągła, o zamkniętych oczach, prostym, długim nosie oraz pełnych, rozchylonych ustach, okolona krótką brodą oraz delikatnie kręconymi włosami opadającymi na prawe ramię. Na głowie ma koronę cierniową. Ciało wychudzone, o silnie zaznaczonej muskulaturze rąk i nóg, wyraźnie podkreślonych żebrach klatki piersiowej i zapadłym brzuchu. Biodra przepasane są krótkim perizonium zawieszonym na sznurze, z rozwianym zwisem tkaniny przy lewym boku. Polichromia ciała naturalistyczna z zaznaczonymi śladami męki, korona cierniowa i perizonium pozłocone.

Zarys problematyki artystycznej

Cechy formalne figury Chrystusa, takie jak układ ciała o horyzontalnie rozłożonych ramionach, sposób kształtowania jego anatomii oraz perizonium zawieszone na sznurze i odsłaniające biodro pozwalają datować dzieło na drugą połowę XVII wieku.
Krucyfiks jest częścią rzeźbiarskiej grupy Ukrzyżowania razem z figurami Marii i św. Jana usytuowanymi na łuku tęczowym. Grupa Ukrzyżowania inspirowana jest sceną, która wydarzyła się podczas męczeńskiej śmierci Chrystusa na krzyżu, a którą opisuje Ewangelia św. Jana: „Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie” (J 19, 26-27). Chwilę później Chrystus skonał i ten właśnie moment opłakiwania z postaciami Marii i św. Jana przedstawia grupa. Chrystus ukazany jest w typie Cristo morte, a więc jako umarły.

Stan zachowania / Prace konserwatorskie

Silne zabrudzenia całej figury.

Streszczenie

Krucyfiks powstał w drugiej połowie XVII wieku i stanowi część grupy Ukrzyżowania umieszczonej na łuku tęczowym wraz z figurami Marii i św. Jana.

Jak cytować?

Paulina Kluz, "Krucyfiks", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2021, źródło:  https://sdm.upjp2.edu.pl/dziela/krucyfiks-40

Uwaga. Używamy ciasteczek. Korzystanie ze strony sdm.upjp2.edu.pl oznacza, że zgadzasz się na ich używanie. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Polityka prywatności