Ołtarzyk boczny

Województwo
MAŁOPOLSKIE
Powiat
wielicki
Gmina
Wieliczka
Miejscowość
Wieliczka
Metropolia
Krakowska
Diecezja
Krakowska
Dekanat
Wieliczka
Parafia
Św. Franciszka z Asyżu
Tagi
ołtarz boczny św. Maksymilian Kolbe
Miejsce przechowywania
przy łuku tęczowym
Identyfikator
DZIELO/09031
Kategoria
ołtarz
Ilość
1
Czas powstania
druga połowa XIX wieku
Miejsce (państwo, miasto, region geograficzny)
Małopolska
Technika i materiał
drewno lipowe, techniki stolarskie, techniki snycerskie, polichromowanie, złocenie
Wymiary podstawowe
szerokość – 135 cm
wysokość – 300 cm
głębokość – 43 cm
Autor noty katalogowej
Maria Działo
Domena Publiczna

Dzieje zabytku

Ołtarzyk powstał w drugiej połowie XIX wieku w komplecie z drugim ołtarzykiem św. Franciszka. Pierwotnie był pomalowany na kolor ciemnoniebieski. Według przekazu ustnego brata Maurycego pierwotnie w miejscu wizerunku św. Maksymiliana Marii Kolbego znajdował się obraz olejny Matki Boskiej Bolesnej, który nie zachował się. Z inicjatywy gwardiana o. Franciszka Śliwy ołtarz wraz z obrazami poddano konserwacji w czasie drugiej wojny światowej, a następnie w latach sześćdziesiątych XX wieku. W trakcie tej ostatniej ołtarz uzyskał kolor zielony, tak jak pozostałe ołtarze w kościele. Kolejną konserwację wykonano w 1993 roku. Do 1992 roku ołtarze św. Maksymiliana Marii Kolbego oraz św. Franciszka znajdowały się w prezbiterium przy łuku tęczy. Po katastrofie związanej z wyciekiem wód podziemnych w kopalni soli i naruszeniem stabilności świątyni, a następnie przeprowadzeniem prac zabezpieczających zostały przeniesione do Kaplicy Matki Boskiej Łaskawej, skąd ponownie wróciły na miejsce przy łuku tęczy.

Opis

Ołtarz przyścienny, architektoniczny, jednoosiowy, jednokondygnacyjny ze zwieńczeniem. Mensa w formie wysokiego prostopadłościanu. Retabulum ustawione na cokole, ujęte smukłymi kolumnami kompozytowymi stojącymi na bazach. Podpory dźwigają odcinki niepełnego belkowania z rautami w partii fryzu; na nich ustawione niewielkie wazony. W polu prostokątna, złocona rama z wizerunkiem św. Maksymiliana Marii Kolbego. Zwieńczenie o nieregularnym kształcie z bokami ujętymi spływami wolutowymi, zamknięte profilowanym gzymsem w postaci łuku nadwieszonego. Na nim dwie akantowe woluty o układzie przeciwstawnym oraz prosty krzyż. W polu zwieńczenia srebrzony kartusz z kratką wewnątrz. Nastawa ujęta po bokach ażurowymi, akantowymi uszami z motywem woluty. Imposty dekorowane rautami. Struktura malowana na kolor ciemnozielony, ornamenty i detale złocone.

Zarys problematyki artystycznej

Ołtarz o formie neobarokowej, uproszczonej. Wraz z identycznym ołtarzem z wizerunkiem św. Franciszka z Asyżu stanowi część wystroju prezbiterium kościelnego i został wykonany w drugiej połowie XIX wieku przez nieznanego artystę. Autor sugerując się zapewne wystrojem kościoła, czyli kształtem istniejących ołtarzy nadał im formę neobarokową.

Stan zachowania / Prace konserwatorskie

Dobry.

Streszczenie

Ołtarz o formie neobarokowej, uproszczonej. Wraz z identycznym ołtarzem z wizerunkiem św. Franciszka z Asyżu stanowi część wystroju prezbiterium kościelnego i został wykonany w drugiej połowie XIX wieku przez nieznanego artystę. Autor sugerując się zapewne wystrojem kościoła, czyli kształtem istniejących ołtarzy nadał im formę neobarokową i pomalował na ciemnozielony kolor. Według przekazu ustnego funkcjonującego w zakonie oo. franciszkanów pierwotnie w miejscu wizerunku św. Maksymiliana Marii Kolbego znajdował się obraz olejny Matki Boskiej Bolesnej, który nie zachował się.

Bibliografia

Walczy Łukasz, "Dzieje klasztoru oo. franciszkanów-reformatów w Wieliczce" , „Studia i Materiały do Dziejów Żup Solnych w Polsce” , s. 93-154

Jak cytować?

Maria Działo, "Ołtarzyk boczny", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2021, źródło:  https://sdm.upjp2.edu.pl/dziela/oltarzyk-boczny

Uwaga. Używamy ciasteczek. Korzystanie ze strony sdm.upjp2.edu.pl oznacza, że zgadzasz się na ich używanie. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Polityka prywatności