Św. Izydor Oracz

Województwo
MAŁOPOLSKIE
Powiat
myślenicki
Gmina
Sułkowice
Miejscowość
Krzywaczka
Metropolia
Krakowska
Diecezja
Krakowska
Dekanat
Sułkowice
Parafia
Trójcy Świętej
Tagi
Druciak Władysław rzeźba religijna św. Izydor Oracz
Miejsce przechowywania
ołtarz główny
Identyfikator
DZIELO/17544
Kategoria
rzeźba
Ilość
1
Czas powstania
1914 rok
Miejsce (państwo, miasto, region geograficzny)
Kraków
Technika i materiał
drewno, techniki rzeźbiarskie, polichromowanie, złocenie
Autor noty katalogowej
Maria Działo
Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Bez utworów zależnych 3.0 Polska

Dzieje zabytku

Rzeźba wraz z całą strukturą ołtarzową została zamówiona w 1913 roku, kiedy to ówczesny proboszcz parafii Józef Nowak zawarł kontrakt na wykonanie ołtarza głównego z Władysławem Druciakiem, rzeźbiarzem z Krakowa. Ołtarz poddano konserwacji w latach 2016-2017 pod kierownictwem Beaty Skalmierskiej. Zabiegi restauratorskie przy elementach rzeźbiarskich wykonał Wojciech Kurdziel z Kalwarii Zebrzydowskiej.

Opis

Rzeźba wolnostojąca, przedstawiająca św. Izydora. Święty ukazany w postawie stojącej z łopatą w prawej dłoni, z lewą dłonią złożoną na piersi, głowę delikatnie unosi do góry. Ma podłużną twarz, z wyraźnie zaznaczonymi kośćmi policzkowymi, z długim i wąskim nosem, ze wzrokiem skierowanym ku górze, okoloną krótką brodą i średniej długości, bujnymi włosami, zasłaniającymi uszy. Ubrany jest w jasnoniebieską tunikę z długimi rękawami o białych mankietach, sięgającą do kolan i przewiązaną w talii brązowym paskiem, żółte buty z wysokimi cholewami oraz skórzaną torbę przewieszoną przez prawe ramię.

Zarys problematyki artystycznej

Rzeźba św. Izydora Oracza wraz z całym ołtarzem głównym powstała w pracowni rzeźbiarskiej Władysława Druciaka w 1914 roku. Ołtarz został wykonany stylu neogotyckim, w którym czerpano ze wzorów średniowiecznych – gotyckich, powielając dawne formy oraz ornamenty i komponując je w nową całość. Autor zabytku, Władysław Druciak (1874-1923) wykonywał wiele dzieł sztuki sakralnej na terenie Małopolski na przełomie XIX i XX wieku, zarówno w drewnie, jak i w kamieniu. Urodził się w Krościenku nad Dunajcem, gdzie ukończył szkołę powszechną, a wykształcenie zawodowe uzyskał w Szkole Przemysłu Drzewnego w Zakopanem – w oddziale rzeźby ornamentalnej. Ponadto w latach 1895-1896 oraz 1899-1900 uczęszczał na wieczorowe kursy rysunku zawodowego i modelowania w Państwowej Szkole Przemysłowej w Krakowie. Jego nauczycielem był Kazimierz Wakulski, konserwator wielu średniowiecznych rzeźb, m.in. z ołtarza Wita Stwosza w kościele Mariackim w Krakowie. Nie bez znaczenia było więc doświadczenie mistrza, które miało wpływ na ukształtowanie młodego rzeźbiarza. Po śmierci Kazimierza Wakulskiego (1905) Druciak przejął jego pracownię rzeźbiarską przy ul. Retoryka 10 w Krakowie. Specjalizował się w wykonywaniu ołtarzy neogotyckich oraz rzeźb w kamieniu. Ołtarz w Krzywaczce zalicza się do późniejszej twórczości artysty. Wcześniej wykonał on neogotyckie ołtarze w kościołach w Kozach (1906, 1908), Rabce (1909) i Libiążu (1912). Ponadto Druciak jest autorem ołtarzy do kościoła NMP Wniebowziętej w Ochotnicy Górnej (1915-1916), które zostały przeniesione do kościoła w Stanisławowie (na Ukrainie), a także różnych realizacji w kościele Nawiedzenia NMP w Kasince Małej (1917-1923). W ostatnim roku życia artysta wykonał ambonę oraz grupę Ukrzyżowania na łuku tęczowym w bazylice Matki Boskiej Bolesnej w Limanowej. Jego twórczość określa się jako przykład historyzmu w rzeźbie sakralnej początku XX wieku. Był doskonałym majstrem, biegłym w praktyce warsztatowej, nie wypracował jednak indywidualnego stylu, bardziej przetwarzając znane mu realizacje innych artystów. Świętego Izydora ukazał zgodnie z tradycją ikonograficzną – ubranego w strój chłopski, z torbą i łopatą w dłoni. Święty zmarł w 1130 roku, ale kanonizowano go w 1622 roku, jest hiszpańskim świętym, patronem rolników. Łopata, którą trzyma w dłoni, nawiązuje do jednego z cudów, gdy święty sprawił za jej pomocą, aby strumień wody wytrysnął z kamienia i napoił spragnionego.

Stan zachowania / Prace konserwatorskie

Rzeźba obecnie po konserwacji w latach 2016-2017 (zdjęcie zostało wykonane przed konserwacją).

Streszczenie

Rzeźba św. Izydora Oracza wraz z całym ołtarzem głównym powstała w krakowskiej pracowni rzeźbiarskiej Władysława Druciaka w 1914 roku. Jego twórczość określa się jako przykład historyzmu w rzeźbie sakralnej początku XX wieku. Święty Izydor, patron rolników zmarł w 1130 roku, ale kanonizowano go dopiero w 1622 roku. W rzeźbie Druciaka został ukazany z łopatą w dłoni, która nawiązuje do jednego z cudów, gdy święty sprawił za jej pomocą, aby strumień wody wytrysnął z kamienia i napoił spragnionego.

Bibliografia

Gatlik-Kopciuch Joanna, "Zabytki sakralne. Krzywaczka – ołtarz Trójcy Świętej" , „Klamra” , s. 16
"Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, t. 2", Wrocław 1975
Spyrczyńska Anna, "Droga krzyżowa Władysława Druciaka" , „Ziemia Suska” , s. 10-11

Jak cytować?

Maria Działo, "Św. Izydor Oracz", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2021, źródło:  https://sdm.upjp2.edu.pl/dziela/sw-izydor-oracz-1

Uwaga. Używamy ciasteczek. Korzystanie ze strony sdm.upjp2.edu.pl oznacza, że zgadzasz się na ich używanie. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Polityka prywatności