Rzeźba powstała w pierwszej ćwierci XX wieku. Umieszczono ją po prawej stronie ołtarza głównego z około 1906 roku.
Rzeźba św. Pawła ustawiona na niskim prostopadłościennym cokole o ściętych narożach. Święty Paweł ustawiony frontalnie, w delikatnym kontrapoście, z lewą nogą ugiętą w kolanie. W prawej dłoni trzyma otwartą księgę, a w lewej miecz. Twarz o jasnej karnacji, z długim i szerokim nosem, okolona długą i bujną brodą. Włosy ciemnobrązowe, gęste, zaczesane do tyłu. Ubrany jest w zieloną suknię z długimi rękawami oraz ciemnobrązowy płaszcz ze złotą podszewką, zdobiony na brzegach złoconym pasem. Księga w czarnej obwolucie. Polichromia w odsłoniętych partiach ciała naturalistyczna, detale złocone i srebrzone.
Rzeźba przedstawia św. Pawła, który został ukazany w tradycyjnym ujęciu ikonograficznym z atrybutami: mieczem, którym został ścięty oraz księgą, symbolizującą jego udział w misji apostolskiej. Księga jest atrybutem, który pojawił się w ikonografii świętego już w sztuce wczesnochrześcijańskiej. Z kolei miecz był przypisywany apostołowi dopiero po XIII wieku, znacznie później niż klucze u św. Piotra. Po drugiej stronie ołtarza znajduje się rzeźba św. Piotra, pochodząca z tego samego warsztatu.
Dobry.
Figura św. Pawła ustawiona na ołtarzu głównym w kościele w Łękawicy powstała w pierwszej ćwierci XX wieku. Reprezentuje tradycyjny typ ikonograficzny ukazujący świętego apostoła z księgą i mieczem w dłoniach. Po drugiej stronie ołtarza znajduje się rzeźba św. Piotra, pochodząca z tego samego warsztatu rzeźbiarskiego. Niestety źródła archiwalne nie ujawniły autora dzieł.
Maria Działo, "Św. Paweł", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2024, źródło: https://sdm.upjp2.edu.pl/dziela/sw-pawel-31