Głowa św. Jana Chrzciciela

Województwo
MAŁOPOLSKIE
Powiat
nowotarski
Gmina
Jabłonka
Miejscowość
Orawka
Metropolia
Krakowska
Diecezja
Krakowska
Parafia
Św. Jana Chrzciciela
Tagi
św. Jan Chrzciciel
Miejsce przechowywania
ołtarz główny
Identyfikator
DZIELO/04968
Kategoria
rzeźba
Ilość
1
Czas powstania
1693-1705
Miejsce (państwo, miasto, region geograficzny)
Małpolska
Technika i materiał
drewno, techniki rzeźbiarskie, polichromowanie, złocenie, srebrzenie
Autor noty katalogowej
Maria Działo
Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Bez utworów zależnych 3.0 Polska

Dzieje zabytku

Płaskorzeźba powstała w latach około 1693-1705 w nieznanym warsztacie rzeźbiarskim. Umieszczono ją na ołtarzu głównym w kościele w Orawce.

Opis

Na owalnej tacy, ukazana frontalnie płaskorzeźbiona głowa św. Jana Chrzciciela. Twarz szczupła o łagodnych rysach, zamkniętych oczach, długim nosie, okolona ciemną brodą. Włosy długie, ciemne w spływające po bokach w postaci fal, z przedziałkiem na środku głowy. Na twarzy i szyi ślady krwi. Wokół tacy obfity i plastycznie kształtowany, ażurowy suchy akant. Polichromia naturalistyczna, akant złocony.

Zarys problematyki artystycznej

Rzeźba nosi cechy formalne bliskie dziełom z XVII wieku. Charakteryzuje ją spokojny wyraz twarzy pozbawiony ekspresyjnej mimiki. Święty Jan Chrzciciel był pustelnikiem, prorokiem, synem Zachariasza i Elżbiety, która była krewną Marii, matki Jezusa. Święty głosił potrzebę nawrócenia oraz przygotowywał drogę na nadejście Mesjasza. Jan Chrzciciel naraził się królowi Herodowi, wypominając mu jego nieślubny związek z Herodianą. Został ścięty w położonej nad Morzem Martwym twierdzy Macheront na prośbę Salome, córki Herodiany, która została namówiona do tej zbrodni przez matkę. Przedstawienie głowy leżącej na misie jest jednym z elementów ikonografii tego świętego.

Stan zachowania / Prace konserwatorskie

Dobry

Streszczenie

Płaskorzeźba powstała w latach około 1693-1705 w nieznanym warsztacie rzeźbiarskim. Umieszczono ją na ołtarzu głównym w kościele w Orawce. Nosi cechy formalne bliskie dziełom z XVII wieku. Charakteryzuje ją spokojny wyraz twarzy pozbawiony ekspresyjnej mimiki. Święty Jan Chrzciciel był pustelnikiem, prorokiem, synem Zachariasza i Elżbiety. Jan Chrzciciel naraził się królowi Herodowi, wypominając mu jego nieślubny związek z Herodianą. Został ścięty w położonej nad Morzem Martwym twierdzy Macheront na prośbę Salome, córki Herodiany. Przedstawienie głowy leżącej na misie jest jednym z elementów ikonografii św. Jana Chrzciciela.

Bibliografia

Trajdos Tadeusz, Pieńkowska Hanna, "Kościół w Orawce", Kraków 1999
Janicka-Krzywda Urszula , "Patron – atrybut – symbol", Poznań 1993
Kuźmak Krystyna, "Św. Jan Chrzciciel" , [w:] "Encyklopedia katolicka, t. 7" , Lublin 1997 , s. 771-780

Osoby związane z dziełem

Jak cytować?

Maria Działo, "Głowa św. Jana Chrzciciela", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2022, źródło:  https://sdm.upjp2.edu.pl/dziela/glowa-sw-jana-chrzciciela

Uwaga. Używamy ciasteczek. Korzystanie ze strony sdm.upjp2.edu.pl oznacza, że zgadzasz się na ich używanie. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Polityka prywatności