Dwa anioły

Województwo
MAŁOPOLSKIE
Powiat
suski
Gmina
Stryszawa
Miejscowość
Krzeszów
Metropolia
Krakowska
Diecezja
Krakowska
Dekanat
Sucha Beskidzka
Parafia
Matki Boskiej Nieustającej Pomocy
Tagi
lichtarz rzeźba XIX wieku
Miejsce przechowywania
nawa
Identyfikator
DZIELO/03111
Kategoria
rzeźba
Ilość
2
Czas powstania
druga połowa XVIII wieku
Technika i materiał
drewno, techniki rzeźbiarskie, polichromowanie, złocenie
Uznanie autorstwa 4.0

Opis

Rzeźby pełnoplastyczne, złocone i polichromowane, przedstawiające figury klęczących aniołów w dynamicznych pozach podtrzymujących świeczniki, ustawione na niskich cokołach. Twarze owalne, pełne o ekspresyjnym wyrazie: uniesiony ku górze wzrok, półotwarte usta. Włosy ciemnobrązowe, półdługie, falowane. Anioły ubrane są w bogato drapowane szaty z długimi rękawami. Partie karnacji polichromowane, szaty, skrzydła oraz trzony świeczników złocone.

Zarys problematyki artystycznej

Figury ukazują anioły, które zapewne były ustawione pierwotnie po bokach tabernakulum ołtarza głównego, jako adorujące i wychwalające Boga. Warto zwrócić uwagę, iż rzeźby posiadają subtelny modelunek ciała oraz ukazują ekspresję ujęcia w okazałych gestach i mimice twarzy, co świadczy o ich rokokowej proweniencji. Powstały zatem wraz ze strukturą ołtarza w drugiej połowie XVIII wieku. Niestety nieznana jest atrybucja rzeźb. Anioły zgodnie z tradycją ikonograficzną ubrane są w tuniki podwiązane pasem i przedstawiają młodzieńców o męskich cechach twarzy. Mają bose stopy, które symbolizują gotowość spełnienia boskich poleceń oraz skrzydła oznaczające szybkość przenoszenia się z miejsca na miejsce. Według Molanusa, kontrreformacyjnego katolickiego teologa, z którego poglądów na temat chrześcijańskiej ikonografii często czerpali nowożytni artyści, pas ten oznacza duchową gotowość do posług, powściągliwość i czystość. Misję posłańców najlepiej odzwierciedla również polskie tłumaczenie greckiego słowa „aggelos”, czyli „poseł”.

Stan zachowania / Prace konserwatorskie

Dobry.

Streszczenie

Figury ukazują anioły, które zapewne były ustawione pierwotnie po bokach tabernakulum ołtarza głównego, jako adorujące i wychwalające Boga. Warto zwrócić uwagę, iż rzeźby posiadają subtelny modelunek ciała oraz ukazują ekspresję ujęcia w okazałych gestach i mimice twarzy, co świadczy o ich rokokowej proweniencji. Powstały zatem wraz ze strukturą ołtarza w drugiej połowie XVIII wieku. Niestety nieznana jest atrybucja rzeźb.

Bibliografia

Moisan-Jabłońska Krystyna, "Obrazowanie walki dobra ze złem", Kraków 2002
Zieliński Chwalisław, "Sztuka sakralna. Co należy wiedzieć o budowie, urządzeniu, wyposażeniu, ozdobie i konserwacji Domu Bożego. Podręcznik opracowany na podstawie przepisów kościelnych", Poznań 1959

Jak cytować?

Józef Skrabski, "Dwa anioły", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2021, źródło:  https://sdm.upjp2.edu.pl/dziela/dwa-anioly-10

Uwaga. Używamy ciasteczek. Korzystanie ze strony sdm.upjp2.edu.pl oznacza, że zgadzasz się na ich używanie. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Polityka prywatności