Św. Katarzyna Aleksandryjska

Województwo
MAŁOPOLSKIE
Powiat
nowotarski
Gmina
Nowy Targ
Miejscowość
Łopuszna
Metropolia
Krakowska
Diecezja
Krakowska
Dekanat
Niedzica
Parafia
Świętej Trójcy
Tagi
rzeźba barokowa św. Katarzyna Aleksandryjska
Miejsce przechowywania
ołtarz główny
Identyfikator
DZIELO/12032
Kategoria
rzeźba
Ilość
1
Czas powstania
XVIII wiek
Technika i materiał
drewno, techniki rzeźbiarskie, polichromia, złocenie, srebrzenie
Wymiary podstawowe
wysokość – 79 cm
Autor noty katalogowej
Agata Felczyńska
Domena Publiczna

Dzieje zabytku

Rzeźba do 1935 roku rzeźba należała do ołtarza bocznego.

Opis

Rzeźba ścięta z tyłu, drążona, ustawiona na podstawie w formie rzeźbionego obłoku. Figura zwrócona frontalnie. W lewej ręce wyciągniętej w bok trzyma palmę męczeństwa, prawa spoczywa na piersi. Twarz pociągła, o pełnych policzkach, wydatnym podbródku i delikatnie rzeźbionych rysach. Włosy upięte z tyłu głowy z wplecionymi sznurami pereł. Ubrana jest w srebrzoną suknię o szerokich rękawach, z kołnierzykiem, przepasaną w talii kameryzowanym pasem, gęsto drapowaną w równoległe, rurkowate fałdy; oraz laserunkowy, błękitny płaszcz, przewiązany przez biodra na prawym boku. U nóg świętej fragment koła. Polichromia naturalistyczna w odsłoniętych partiach ciała.

Zarys problematyki artystycznej

Święta Katarzyna pochodziła z Aleksandrii, została skazana na męki z powodu szerzenia chrześcijaństwa. W czasie tortur pękło koło, którym była łamana i ostatecznie została ścięta. Rzeźba przedstawia ją w sposób konwencjonalny, ze złamanym kołem i palmą wskazującymi na jej męczeńską śmierć.
Wykonane w XVIII wieku figury św. Katarzyny oraz św. Barbary posiadają podobne cechy jak rzeźby świętych dekorujące ołtarze boczne św. Kunegundy (Kingi) oraz Matki Boskiej Śnieżnej. Charakteryzuje je podobne kształtowanie szat, odsłoniętych partii ciała oraz układ twarzy. Można przypuszczać, że powstały w tym samym warsztacie.

Stan zachowania / Prace konserwatorskie

Dobry (po konserwacji).

Streszczenie

Rzeźba do 1935 roku rzeźba należała do ołtarza bocznego. Stojące po dwóch stronach figury św. Katarzyny oraz św. Barbary mają podobne cechy stylowe i można przypuszczać, że powstały w tym samym warsztacie.

Bibliografia

Janicka-Krzywda Urszula , "Patron – atrybut – symbol", Poznań 1993
Marecki Józef, Rotter Lucyna, "Jak czytać wizerunki świętych. Leksykon atrybutów i symboli hagiograficznych", Kraków 2013
Skorupa Andrzej, "Zabytkowe kościoły Niżnego Podhala", Kraków 2004
Janicka-Krzywda Urszula, "Zabytkowe kościoły Orawy, Spisza, Podhala, Gorców i Pienin", Kraków 1987

Jak cytować?

Agata Felczyńska, "Św. Katarzyna Aleksandryjska", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2022, źródło:  https://sdm.upjp2.edu.pl/dziela/sw-katarzyna-aleksandryjska-11

Uwaga. Używamy ciasteczek. Korzystanie ze strony sdm.upjp2.edu.pl oznacza, że zgadzasz się na ich używanie. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Polityka prywatności