Św. Antoni Padewski

Województwo
MAŁOPOLSKIE
Powiat
nowotarski
Gmina
Nowy Targ
Miejscowość
Nowy Targ
Metropolia
Krakowska
Diecezja
Krakowska
Dekanat
Nowy Targ
Parafia
Św. Katarzyny Aleksandryjskiej
Tagi
rzeźba XIX wieku św. Antoni Padewski
Miejsce przechowywania
ołtarz boczny północny
Identyfikator
DZIELO/22415
Kategoria
rzeźba
Ilość
1
Czas powstania
XIX wiek – pierwsza ćwierć XX wieku
Technika i materiał
drewno, techniki rzeźbiarskie, polichromowanie, złocenie
Autor noty katalogowej
Maria Działo
Domena Publiczna

Dzieje zabytku

Rzeźba św. Antoniego została wykonana w XIX wieku lub pierwszej ćwierci XX wieku.

Opis

Rzeźba wolnostojąca z przedstawieniem św. Antoniego Padewskiego z Dzieciątkiem Jezus, ustawiona na cokole. Święty został ukazany w pozycji stojącej, w delikatnym kontrapoście z prawą nogą ugiętą w kolanie. Na lewej ręce trzyma Dzieciątko, a w prawej opuszczonej w dół gałązkę białej lilii (kwiaty sztuczne). Ma wąską twarz z długim nosem, drobne usta i małe oczy; na głowie tonsurę z silnie skręconych, krótkich włosów. Ubrany jest w brązowy habit franciszkański, przewiązany cingulum, a na lewym boku ma zawieszony długi, czarny różaniec; na stopach sandały. Cokół niski, prostopadłościenny o ściętych narożach, malowany w kolorze oliwkowozielonym.

Zarys problematyki artystycznej

Rzeźba św. Antoniego została wykonana w sposób typowy dla wyrobów rzeźbiarskich pochodzących z Austrii i Tyrolu lub wykonywanych na ich wzór dzieł przez polskich rzeźbiarzy. Rzeźby te realizowane były w XIX wieku i w pierwszej ćwierci XX wieku. Niestety ze względu na brak źródeł archiwalnych nie można ustalić dokładnego miejsca pochodzenia omawianej rzeźby i jej autora. Święty Antoni Padewski jest ukazany w tradycyjnym typie ikonograficznym z Dzieciątkiem Jezus na ręku oraz z białą lilią w dłoni — symbolem czystości. Święty urodził się w Lizbonie w 1195 roku, a zmarł w 1231 roku. W piętnastym roku życia wstąpił do zakonu kanoników regularnych św. Augustyna. Po dwóch latach przeniósł się do portugalskiego Santa Cruz, by tam uczyć się teologii. W 1220 roku wstąpił do klasztoru franciszkanów św. Antoniego Pustelnika i przyjął imię patrona. Zgodnie ze swoją wolą został wysłany na misję do Maroka, na jego decyzję wpłynęła wiadomość o męczeńskiej śmierci pięciu działających tam franciszkańskich zakonników. Niestety musiał wrócić z powodu choroby i został wysłany do Monte Paolo koło Forli, gdzie zaczął wieść życie pustelnika i 18 listopada 1221 przyjął święcenia kapłańskie. W następnych latach wykładał teologię i głosił kazania we Włoszech i Francji. Po 1224 roku został wysłany na południe Francji, aby przeciwdziałać albigensom (katarom). Był autorem pism, kaznodzieją, teologiem i mistykiem. Jego kult rozwinął się zaraz po jego śmierci, zwłaszcza w Padwie, ale także w Rzymie, Sienie, Lizbonie i Tuluzie, gdzie znajdują się cudami słynące obrazy z przedstawieniem świętego. W ikonografii przedstawiany jest w habicie franciszkańskim oraz z atrybutami: lilią, książkę, chlebem, a także z Dzieciątkiem Jezus na ręku. Według legendy Dzieciątko miało mu się ukazać, by zapewnić go o miłości Boga.

Streszczenie

Rzeźba św. Antoniego została wykonana w XIX wieku lub pierwszej ćwierci XX wieku. Niestety ze względu na brak źródeł archiwalnych nie można ustalić dokładnego miejsca pochodzenia omawianej rzeźby i jej autora.

Bibliografia

Janicka-Krzywda Urszula , "Patron – atrybut – symbol", Poznań 1993
Kuźmak Krystyna, Sokołowski Edward, "Antoni z Padwy" , [w:] "Encyklopedia katolicka, t. 1" , red.Feliks Gryglewicz, Romuald Łukaszyk, Zygmunt Sułowski , Lublin 1989 , s. 660-663

Osoby związane z dziełem

Jak cytować?

Maria Działo, "Św. Antoni Padewski", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2022, źródło:  https://sdm.upjp2.edu.pl/dziela/sw-antoni-padewski-34

Uwaga. Używamy ciasteczek. Korzystanie ze strony sdm.upjp2.edu.pl oznacza, że zgadzasz się na ich używanie. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Polityka prywatności