Św. Juda Tadeusz

Województwo
MAŁOPOLSKIE
Powiat
suski
Gmina
Zawoja
Miejscowość
Zawoja
Tagi
rzeźba XIX wieku
Miejsce przechowywania
ołtarz boczny południowy
Identyfikator
DZIELO/09860
Kategoria
rzeźba
Ilość
1
Czas powstania
XIX wiek
Technika i materiał
drewno, techniki rzeźbiarskie, polichromowanie, złocenie, srebrzenie
Autor noty katalogowej
Paulina Kluz
Domena Publiczna

Dzieje zabytku

Figura św. Judy Tadeusza powstała prawdopodobnie w XIX wieku. Po 1919 roku została postawiona wtórnie na wsporniku obok ołtarza Serca Jezusowego, gdyż nie wymieniono jej w inwentarzu księdza Adama Górkiewicza. Prawdopodobnie była odnawiana razem z nastawą w latach 1930, 1966 i 2003.

Opis

Figura pełnoplastyczna, ustawiona na nieregularnej podstawie. Święty ukazany frontalnie, z lekko pochyloną głową. W prawej, ugiętej ręce trzyma zamkniętą księgę, w lewej pałkę. Twarz ma pociągłą, o dojrzałych rysach, zmarszczonym czole, półprzymkniętych oczach, prostym nosie i pełnych ustach, okoloną krótką, falistą brodą i włosami. Ubrany jest w złoconą tunikę z kołnierzykiem, przepasaną w talii, przylegającą do ciała, silnie drapowaną oraz płaszcz zarzucony na prawe ramię postaci i opadający po bokach. Polichromia ciała naturalistyczna, włosy brązowe.

Zarys problematyki artystycznej

Figura ma blokowy charakter, z rękami usytuowanymi blisko ciała, pozbawiona jest ekspresji. Stosunkowo precyzyjnie kształtowana jest jej twarz, włosy i dłonie w przeciwieństwie do powierzchownego i nieco sztywnego modelunku szat.
Święty Juda Tadeusz i św. Szymon według tradycji byli braćmi. Po rozesłaniu apostołów wspólnie głosili Ewangelię nad Morzem Czerwonym i w Egipcie lub w Babilonii i Palestynie. Mieli razem ponieść śmierć męczeńską, dlatego często przedstawiani są wspólnie. Juda zginął od ciosów pałką lub od włóczni, dlatego są one jego atrybutami.

Stan zachowania / Prace konserwatorskie

Dobry.

Streszczenie

Figura św. Judy Tadeusza powstała prawdopodobnie w XIX wieku. Po 1919 roku została postawiona wtórnie na wsporniku obok ołtarza Serca Jezusowego. Święty poniósł śmierć od ciosów pałką lub od włóczni, dlatego są one jego atrybutami.

Bibliografia

Siwek Andrzej, "Kościół pod wezwaniem św. Klemensa w Zawoi", Kraków-Zawoja 2002
Zaleski Wincenty, "Święci na każdy dzień", Warszawa 1989

Jak cytować?

Paulina Kluz, "Św. Juda Tadeusz", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2022, źródło:  https://sdm.upjp2.edu.pl/dziela/sw-juda-tadeusz-3

Uwaga. Używamy ciasteczek. Korzystanie ze strony sdm.upjp2.edu.pl oznacza, że zgadzasz się na ich używanie. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Polityka prywatności