Św. Walenty

Województwo
MAŁOPOLSKIE
Powiat
suski
Gmina
Jordanów
Miejscowość
Łętownia
Metropolia
Krakowska
Diecezja
Krakowska
Parafia
Św. Apostołów Szymona i Judy
Tagi
malarstwo XVIII wieku sztuka drugiej połowy XVIII wieku
Miejsce przechowywania
szafa zakrystyjna
Identyfikator
DZIELO/12109
Kategoria
obraz
Ilość
1
Czas powstania
1765-1776
Technika i materiał
olej na płótnie
Autor noty katalogowej
Paulina Kluz
Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Bez utworów zależnych 3.0 Polska

Dzieje zabytku

Obraz św. Walentego powstał po wybudowaniu nowej świątyni w Łętowni, w latach 1765-1776. Pierwotnie znajdował się w ołtarzu w kaplicy św. Walentego. W latach 1978-1979
przeszedł konserwację wykonaną przez Martę Żurowską. W późniejszym czasie został przeniesiony do zakrystii.

Opis

Obraz w formie stojącego prostokąta zamkniętego łukiem półkolistym nadwieszonym. W centrum św. Walenty ukazany w całej postaci, frontalnie, z głową skierowaną w lewo. W prawej opuszczonej ręce trzyma rękojeść miecza, skierowanego ostrzem w dół, lewą kładzie na piersi, w dłoni trzyma liść palmy. Twarz ma pociągłą, o małych, okrągłych oczach i uniesionych łukowatych brwiach, lekko garbatym nosie i małych, pełnych ustach; okoloną krótkimi, ciemnobrązowymi włosami. Ubrany jest w białą albę o brzegach dekorowanych koronką oraz jasnoróżowy ornat z jasnoniebieską kolumną o roślinnym wzorze. Wokół głowy ma nimb promienisty. Po lewej stronie świętego stół nakryty niebieską tkaniną, na którym leży otwarta księga i czarny biret, obok widoczna kolumna. Święty ukazany na tle górzystego pejzażu, w górnej części obrazu trzy uskrzydlone główki anielskie.

Zarys problematyki artystycznej

Autor omawianego dzieła namalował również inne obrazy ołtarzowe do kościoła w Łętowni, mianowicie św. Jana Nepomucena, św. Floriana, św. Szymona i św. Judy, św. Jana, św. Marii Magdaleny, św. Barbary, Matki Boskiej Różańcowej ze św. Dominikiem i św. Katarzyną Sieneńską oraz św. Anny Samotrzeć. Wszystkie te dzieła cechuje zbliżony typ fizjonomii postaci o małych, okrągłych oczach i uniesionych, łukowatych brwiach, wąskim nosie i pełnych ustach. Tkanina strojów modelowana jest bardzo miękko, układa się w duże fałdy i zagięcia, mocno rozjaśnione w miejscach załamania. Widoczna jest duża szczegółowość w sposobie oddania postaci i ich strojów.
Święty Walenty był biskupem Terni i męczennikiem. Został ścięty w okresie prześladowań chrześcijan za czasów panowania Klaudiusza II Gota. W ikonografii przedstawiany jest najczęściej w stroju kapłana, albie z ornatem, a jego atrybutem jest miecz.

Stan zachowania / Prace konserwatorskie

Dobry.

Streszczenie

Obraz św. Walentego powstał po wybudowaniu nowej świątyni w Łętowni, w latach 1765-1776. Najpewniej pierwotnie znajdował się w jednym z ołtarzy bocznych (być może w kaplicy św. Walentego). Święty Walenty w ikonografii przedstawiany jest najczęściej w stroju kapłana, albie z ornatem, a jego atrybutem jest miecz.

Bibliografia

Zaleski Wincenty, "Święci na każdy dzień", Warszawa 1989
Janicka-Krzywda Urszula, "Łętownia. Kościół pw. św Apostołów Szymona i Judy Tadeusza", Kraków 2011

ŹRÓDŁA ARCHIWALNE

Archiwum Parafialne w Łętowni, Dokumentacja konserwatorska zabytkowej kaplicy i ołtarza św. Walentego w Łętowni w latach od 1978 do 1979 włącznie.

Osoby związane z dziełem

Jak cytować?

Paulina Kluz, "Św. Walenty", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2022, źródło:  https://sdm.upjp2.edu.pl/dziela/sw-walenty-11

Uwaga. Używamy ciasteczek. Korzystanie ze strony sdm.upjp2.edu.pl oznacza, że zgadzasz się na ich używanie. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Polityka prywatności