Św. Piotr

Województwo
MAŁOPOLSKIE
Powiat
krakowski
Gmina
Zabierzów
Miejscowość
Bolechowice
Metropolia
Krakowska
Diecezja
Krakowska
Dekanat
Bolechowice
Parafia
Parafia Św. Apostołów Piotra i Pawła
Miejsce przechowywania
ołtarz główny, lewa bramka
Identyfikator
DZIELO/00870
Kategoria
rzeźba
Ilość
1
Czas powstania
około 1685 roku
Fundator
Ksiądz Bartłomiej Wiesiewicz
Technika i materiał
drewno, techniki rzeźbiarskie, polichromia, złocenie
Wymiary podstawowe
wysokość – około 180 cm
Autor noty katalogowej
Agata Felczyńska
Uznanie autorstwa 4.0

Dzieje zabytku

Ołtarz wraz z rzeźbami został ufundowany w 1685 roku przez księdza Bartłomieja Wiesiewicza. W 1906 roku Józef Małek z Podgórza odzłocił całość złotem dukatowym.

Opis

Rzeźba pełna, na niewysokim postumencie, przestawiająca św. Piotra. Święty zwrócony frontalnie do widza, z głową skręconą nieznacznie w lewo, ukazany w lekkim kontrapoście; lewa stopa wysunięta do przodu wystaje spod szaty. Obie ręce zgięte, uniesione, w prawej dłoni dwa klucze, lewa zwrócona ku górze. Twarz pociągła, szczupła, z dużym, ostrym nosem oraz delikatnie zarysowanymi ustami i oczami. Okolona stosunkowo krótką, falowaną brodą; włosy krótkie w formie pukli. Święty jest ubrany w długą tunikę, zapinaną pod szyją na guziki, przepasaną sznurem w talii oraz płaszcz przewieszony przez lewe ramię, opadający przez plecy, zawinięty wokół prawego biodra i zatknięty z przodu za pasek. Draperia ukształtowana miękko, o delikatnych fałdowaniach tuniki oraz grubych załamaniach ciężkiej tkaniny płaszcza. Polichromia w partiach ciała naturalistyczna, szaty i atrybuty złocone.

Zarys problematyki artystycznej

Święty Piotr został ukazany w typowej konwencji ikonograficznej jako brodaty mężczyzna w długiej sukni trzymający w ręce dwa symboliczne klucze do Królestwa Niebieskiego, które otrzymał od Chrystusa. Był synem rybaka i sam zajmował się połowem ryb, nosił imię Szymon. Został uczniem Jana Chrzciciela, a później apostołem, pierwszym następcą Chrystusa oraz pierwszym papieżem. W czasie prześladowań Nerona został ukrzyżowany, na własną prośbę głową w dół, ponieważ uważał, że nie jest godny umierać jak Chrystus.
Rzeźba powstała wraz z ołtarzem w drugiej połowie XVII wieku, w okresie dojrzałego baroku. Charakteryzuje się uspokojoną formą, ożywioną jedynie gęstymi fałdami przylegających ściśle do ciała szat.

Stan zachowania / Prace konserwatorskie

W 1963 konserwatorzy Polit i Wróbel z Krakowa podczas konserwacji ołtarza zabezpieczyli drewno, odsłonili pierwotne warstwy malarskie i polichromię. W 1996 roku artysta konserwator K. Syrek wykonał konserwację i poprawił złocenia.

Streszczenie

Siedemnastowieczna figura św. Piotra została wykonana wraz z ołtarzem, w którym się znajduje. Stanowi parę do znajdującej się po przeciwnej stronie postaci św. Pawła. Obie rzeźby charakteryzują się uspokojoną formą, ożywioną jedynie gęstymi fałdami przylegających ściśle do ciała szat.

Bibliografia

"Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska", Warszawa 2016
Marecki Józef, Rotter Lucyna, "Jak czytać wizerunki świętych. Leksykon atrybutów i symboli hagiograficznych", Kraków 2013
Janicka-Krzywda Urszula , "Patron – atrybut – symbol", Poznań 1993
Künstle Karl, "Ikonographie der christlichen Kunst, Bde. 1-2", Freiburg 1928

Jak cytować?

Agata Felczyńska, "Św. Piotr", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2021, źródło:  https://sdm.upjp2.edu.pl/dziela/sw-piotr-4

Uwaga. Używamy ciasteczek. Korzystanie ze strony sdm.upjp2.edu.pl oznacza, że zgadzasz się na ich używanie. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Polityka prywatności