Anioł

Województwo
MAŁOPOLSKIE
Powiat
krakowski
Gmina
Wielka Wieś
Miejscowość
Giebułtów
Metropolia
Krakowska
Diecezja
Krakowska
Dekanat
Bolechowice
Parafia
Parafia Św. Idziego
Kościół
Św. Idziego
Tagi
rzeźba XVIII wieku
Miejsce przechowywania
ołtarz główny, prawa bramka
Identyfikator
DZIELO/01403
Kategoria
rzeźba
Ilość
1
Czas powstania
3. ćwierć XVIII wieku
Miejsce (państwo, miasto, region geograficzny)
Małopolska
Technika i materiał
drewno, techniki rzeźbiarskie, polichromowanie, złocenie
Wymiary podstawowe
wysokość – około 120 cm
Autor noty katalogowej
Maria Działo
Uznanie autorstwa 4.0

Opis

Rzeźba ścięta z tyłu. Figura ustawiona w kontrapoście o esowatym układzie ciała, z głową skierowaną w prawą stronę i obiema rękami wyciągniętymi w lewą stronę. Twarz młodzieńcza, pełna, o dużych oczach, małym nosie i delikatnie rozchylonych ustach. Włosy krótkie, w postaci grubych pasm opadających na tył głowy. Anioł ubrany jest w szatę przełożoną diagonalnie przez tors, ściśle przylegającą do ciała i odsłaniającą lewą nogę oraz płaszcz przerzucony przez prawe ramię i spoczywający na linii bioder. Skrzydła rozpostarte na boki. Polichromia naturalistyczna w partiach ciała, szaty i skrzydła złocone.

Zarys problematyki artystycznej

W dotychczasowych badaniach nad wyposażeniem kościoła w Giebułtowie nie podjęto próby wskazania choćby kręgu potencjalnych autorów rzeźb nastawy ołtarzowej. Rzeźby te o smukłym modelunku, ekspresyjnych, a zarazem wysublimowanych teatralnych gestach powstały w trzeciej ćwierci XVIII wieku.
Anioły często pojawiają się na kartach Pisma Świętego, np. we fragmencie hymnu „Gloria in excelsis Deo”, zwanym też popularnie hymnem anielskim, który według Ewangelii św. Łukasza miał być śpiewany przez anioły podczas narodzin Chrystusa (Łk 2, 14). Istoty te zgodnie z tradycją ikonograficzną ubrane są w tuniki podwiązane pasem i przedstawiają młodzieńców o męskich cechach twarzy. Mają bose stopy, które symbolizują gotowość spełnienia boskich poleceń lub stopy ubrane w rzymskie sandały. U ramion posiadają skrzydła oznaczające szybkość przenoszenia się z miejsca na miejsce. Misję posłańców najlepiej odzwierciedla również polskie tłumaczenie greckiego słowa „aggelos”, czyli „poseł”. Omawiane rzeźby z ołtarza głównego mają jednak przede wszystkim przywodzić na myśl inną funkcję aniołów – jako istot wychwalających i adorujących Boga, znajdującego się na ołtarzu w Najświętszym Sakramencie.

Stan zachowania / Prace konserwatorskie

Dobry, niewielkie zabrudzenia powierzchni.

Streszczenie

W dotychczasowych badaniach nad wyposażeniem kościoła w Giebułtowie nie podjęto próby wskazania choćby kręgu potencjalnych autorów rzeźb aniołów z głównej nastawy ołtarzowej. Rzeźby te o smukłym modelunku, ekspresyjnych, a zarazem wysublimowanych teatralnych gestach powstały w trzeciej ćwierci XVIII wieku.

Bibliografia

"Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. 1: Województwo krakowskie", Warszawa 1953
Moisan-Jabłońska Krystyna, "Obrazowanie walki dobra ze złem", Kraków 2002

Jak cytować?

Maria Działo, "Anioł", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2021, źródło:  https://sdm.upjp2.edu.pl/dziela/aniol-9

Uwaga. Używamy ciasteczek. Korzystanie ze strony sdm.upjp2.edu.pl oznacza, że zgadzasz się na ich używanie. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Polityka prywatności