Epitafium Juliusza Słowackiego

Województwo
MAŁOPOLSKIE
Powiat
Kraków
Gmina
Kraków
Miejscowość
Kraków
Metropolia
Krakowska
Diecezja
Krakowska
Parafia
Św. Anny
Kościół
Św. Anny
Tagi
Oleszczyński Władysław Słowacki Julisz Stehlik Edward
Miejsce przechowywania
wschodnia ściana północnego ramienia transeptu
Identyfikator
DZIELO/23696
Kategoria
epitafium
Czas powstania
1849–1855
Miejsce (państwo, miasto, region geograficzny)
Kraków, Paryż
Technika i materiał
czarny marmur dębnicki, kuty, złocony; brąz odlewany, złocony
Wymiary podstawowe
szerokość – 77,5 cm
wysokość – 181 cm
Autor noty katalogowej
Józef Skrabski
Uznanie autorstwa 4.0

Dzieje zabytku

Epitafium ufundowane przez matkę Salomeę z Januszewskich, zapewne między 1849 (data śmierci Słowackiego) a 1855 rokiem (data śmierci fundatorki). Tablicę wykonał w Krakowie Edward Stehlik, a popiersie w Paryżu Władysław Oleszczyński.

Opis

Epitafium w kształcie tablicy wspartej na wysokim cokole podpartym dwiema stykającymi się wolutami, zwieńczonej profilowanym gzymsem, na którym okrągły medalion, ujęty liśćmi i wolutami. W medalionie płaskorzeźbiona głowa poety ukazana z lewego profilu twarz wyrazista, z dużym nosem, otwartymi oczami, kręconymi włosami. Wzdłuż krawędzi inskrypcja „JULIUSZ SŁOWACKI / WŁADYSŁAW OLESZCZYŃSKI F(ECIT) / PARYZ [...]”. W polu tablicy inskrypcja „Pamięci / Juliusza Słowackiego / Syna Euzebiusza, / urodzonego w Krzemieńcu, / zmarłego w Paryżu, / który walkę poezyi / ku odrodzeniu się ducha i / uczucia ludzkości / po chrześciańsku / w dniu 3. Kwietnia 1849. r(oku) / zakończył, / w żalu nieutulona Matka / poświęca.”. W prawym dolnym rogu cokołu sygnatura „E(dward) Stehlik.”

Zarys problematyki artystycznej

Epitafium Juliusza Słowackiego w kościele św. Anny w Krakowie wpisuje się w charakterystyczny dla okresu niewoli narodowej nurt upamiętniania sławnych Polaków i narodowych wieszczów. Kościół św. Anny to świątynia, gdzie upamiętniano zasłużonych pracowników Uniwersytetu Jagiellońskiego, jego rektorów, ale i osoby, które odznaczyły się na wielu płaszczyznach życia publicznego i społecznego. Zmarłego 3 kwietnia 1849 poetę pochowano na paryskim cmentarzu Montmartre; jego zwłoki sprowadzono do Polski dopiero w 1927 roku i złożono w krypcie wieszczów w katedrze na Wawelu, obok ciała Adama Mickiewicza. Epitafium w kościele św. Anny jest jednym z pierwszych pomników poświęconych poecie powstałych na ziemiach polskich. Autorem dzieła był Edward Stehlik. Prostą w swym wyrazie artystycznym tablicę wzbogacił o motyw stykających się wolut w dolnej części epitafium i wolut z liśćmi w górnej. Ten sam motyw zastosował w epitafium Tomasza i Olwity Uznańskich w kościele w Szaflarach (po 1848). Autorem popiersia był Władysław Oleszczyński, czołowy polski rzeźbiarz doby romantyzmu, autor wielu popiersi i nagrobków przedstawicieli Wielkiej Emigracji.

Streszczenie

Epitafium Juliusza Słowackiego powstałe między 1849 a 1855 rokiem jest jednym z pierwszych pomników upamiętniających słynnego wieszcza. Tablicę wykonał Edward Stehlik w Krakowie, a popiersie Władysław Oleszczyński w Paryżu.

Osoby związane z dziełem

Jak cytować?

Józef Skrabski, "Epitafium Juliusza Słowackiego", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2021, źródło:  https://sdm.upjp2.edu.pl/dziela/epitafium-juliusza-slowackiego

Uwaga. Używamy ciasteczek. Korzystanie ze strony sdm.upjp2.edu.pl oznacza, że zgadzasz się na ich używanie. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Polityka prywatności