Dzieje zabytku nie są znane.
Obraz w kształcie stojącego prostokąta w drewnianej, profilowanej, złoconej ramie. W centrum przedstawienia znajduje się stojący frontalnie w lekkim kontrapoście św. Józef trzymający na prawym ręku Dzieciątko Jezus, a w lewym kwiat lilii. Święty spogląda przed siebie, ma owalną, łagodną twarz, ciemne oczy, wąski nos, małe usta oraz zaznaczone kości policzkowe. Twarz okala dzieląca się w dwa pukle broda oraz spływające na ramiona i plecy, falowane, jasne włosy. Święty Józef ubrany jest w niebieską, lamowaną pod szyją złotem suknię przewiązaną w pasie, na którą ma narzucony brązowy płaszcz z zielonym podbiciem, który ma podebrany pod prawą ręką. Dzieciątko patrzy na widza, prawą rękę unosi w geście błogosławieństwa, lewą trzyma niebieskie jabłko królewskie. Na okrągłej twarzy wyróżniają się bystre, ciemne oczy, mały nos oraz wąskie usta; ma krótkie jasne, falowane włosy. Jest ubrane w długą, białą sukienkę wykończoną przy szyi złotą lamówką. Wokół głów postaci cienkie, złote nimby. Scena rozgrywa się na niebieskim, rozbielonym wokół głów postaci tle. Józef stoi na obłoku i wśród chmur. Jest otoczony przez ustawione w formę łuku anioły i uskrzydlone główki anielskie. Na dole sceny, po dwóch stronach obrazu stoją trzymające w rękach banderole anioły ukazane w całej postaci. Anioł po lewej stronie jest ubrany w zieloną suknię i czerwony płaszcz, a anioł po prawej stronie w żółtą suknię i niebieski płaszcz. Te powyżej są ujęte w półpostaci i składają ręce przed sobą, otaczają je główki anielskie. Para aniołów powyżej Józefa odziana jest jedynie w przerzucone przez jedno ramię płaszcze i trzyma nad jego głową koronę otwartą. Poniżej i powyżej nich unoszą się uskrzydlone główki anielskie.
Święty Józef został ukazany w momencie koronacji, jak podtrzymuje Dzieciątko Jezus, którego był opiekunem. Józef, małżonek Marii, chronił i utrzymywał Świętą Rodzinę, stał się symbolem wiary, pracowitości oraz skromności, patronem pracujących oraz rodzin. Obraz o statycznej, centralnej kompozycji jest przykładem dziewiętnastowiecznego malarstwa religijnego, w którym linearyzm przeważa nad malarskością, a postacie są przedstawione w strojach historyzujących lub ponadczasowych.
Dobry, widoczne niewielkie spękania i zabrudzenia powierzchni.
Dziewiętnastowieczny obraz z wizerunkiem koronowanego św. Józefa trzymającego na rękach Dzieciątko Jezus jest przykładem malarstwa religijnego, w którym linearyzm przeważa nad malarskością, a postacie są przedstawione w ponadczasowych strojach.
Agata Felczyńska, "Św. Józef z Dzieciątkiem", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2025, źródło: https://sdm.upjp2.edu.pl/dziela/sw-jozef-z-dzieciatkiem-11