Andrzej św. Bobola

Data urodzenia
30 listopada 1591
Miejsce urodzenia
Strachocina k. Sanoka
Data śmierci
16 maja 1657
Miejsce śmierci
Janów Poleski
Autor opracowania
Agata Felczyńska

Biogram

Andrzej Bobola urodził się 30 listopada 1591 w szlacheckiej rodzinie. W 1611 roku wstąpił do zgromadzenia jezuitów w Wilnie. Po studiach filozoficznych i teologicznych w 1622 roku przyjął święcenia kapłańskie. Był kaznodzieją i spowiednikiem w Nieświeżu, a od 1624 roku przy kościele św. Kazimierza w Wilnie. Prowadził działalność duszpasterską w więzieniach i przytułkach, a także założył Sodalicję Mariańską. Po złożeniu profesji zakonnej został przełożonym w Bobrujsku, gdzie pracował nadal jako kaznodzieja i spowiednik. Kontynuował swoją działalność, łącząc ją z posadą prefekta szkół jezuickich w Łomży i Pińsku. Jako żarliwy apostoł nawrócił wielu wyznawców protestantyzmu, co było przyczyną skierowanej w jego stronę nienawiści. W 1657 roku grupa Kozaków napadła na Janów Poleski, mordując katolików i żydów, pochwyciła Andrzeja Bobolę, który znajdował się w sąsiednim Peredile i umęczyła go na janowskim Rynku. Jego kult zaczął szerzyć się w Polsce, Niemczech i Austrii dopiero w początku XVIII wieku. Został beatyfikowany w 1853 roku i kanonizowany w 1938 roku. Dawniejsze przedstawienia ukazują Andrzeja Bobolę z szablami wbitymi w kark i lewą rękę, ewentualnie na tle scen męczeństwa. Od XIX wieku postać występuje bez atrybutów, z rysami twarzy wzorowanymi na sztychu Girolamo Rossiego.

Bibliografia

Marecki Józef, Rotter Lucyna, "Jak czytać wizerunki świętych. Leksykon atrybutów i symboli hagiograficznych", Kraków 2013
Janicka-Krzywda Urszula , "Patron – atrybut – symbol", Poznań 1993

Jak cytować?

Agata Felczyńska, "Andrzej św. Bobola", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2021, źródło:  https://sdm.upjp2.edu.pl/ludzie/andrzej-sw-bobola

Uwaga. Używamy ciasteczek. Korzystanie ze strony sdm.upjp2.edu.pl oznacza, że zgadzasz się na ich używanie. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Polityka prywatności