Ambroży św.

Zawód
doktor Kościoła
Data urodzenia
340
Miejsce urodzenia
Trewir
Data śmierci
04 kwietnia 0397
Miejsce śmierci
Mediolan
Autor opracowania
Maria Działo
Tagi
św. Ambroży

Biogram

Święty Ambroży urodził się około 340 roku w Trewirze w arystokratycznej rodzinie. Był biskupem Mediolanu, jednym z czterech doktorów Kościoła. W młodości kształcił się prawdopodobnie w Rzymie z literatury greckiej i rzymskiej, prawa oraz retoryki. Początkowo pracował jako urzędnik rzymski i adwokat, jednak po śmierci biskupa Mediolanu Auksencjusza został wybrany na jego następcę, choć był dopiero katechumenem w 374 roku. Wybór ten przyjął dopiero za namową cesarza Walentyniana I i innych biskupów. Jako biskup był doradcą kolejnych cesarzy: Gracjana, Walentyniana II i Teodozjusza Wielkiego. W swojej działalności zapobiegał, aby wiara spajała cesarstwo, a Kościół i władza świecka wzajemnie się uzupełniały. Święty Ambroży zdecydowanie sprzeciwiał się stosowania przymusu wobec innowierców. W życiu codziennym święty wyróżniał się szczególną wrażliwością na krzywdę ludzką, przez co cały swój pokaźny majątek oddał ubogim. Przyczynił się także do nawrócenia św. Augustyna. O jego zasługach dla Kościoła świadczą nadane mu za życia tytuły: „kolumna Kościoła”, czy „perła, która błyszczy na palcu Boga”. Święty Ambroży znany był także ze swojej działalności duszpasterskiej, stąd określany jest jako „doctor vitae”. Pozostawił po sobie wiele pism o treści dogmatycznej (pośród których najbardziej znane są te skierowanie przeciwko błędom doktrynalnym, głównie ariańskim); pism o treści moralno-ascetycznej, pism egzegetycznych, a także wiele homilii, przemówień okolicznościowych, listów i hymnów. Święty Ambroży zmarł 4 kwietnia 397 roku, a jego ciało spoczywa w bazylice mediolańskiej.

W ikonografii św. Ambroży przedstawiany jest stroju biskupim, z księgą w dłoni lub dyscypliną, którą się biczował, często także ukazywany jest w typie ikonograficznym zwanym – Uczony w pracowni. Najbardziej znanym atrybutem świętego jest ul, który nawiązuje do legendy, według której gdy był niemowlęciem rój pszczół miał złożyć w jego ustach miód. Miało to być zapowiedzią jego przyszłej pracy duszpasterskiej w nawiązaniu do słów z Pisma Świętego: „Dobra mowa jest jako plaster miodu”. Ponadto w sztuce polskiej św. Ambroży występuje w otoczeniu Ojców Kościoła i świętych, a w sztuce ludowej na Śląsku, Karpatach, Sądecczyźnie i na Morawach w przedstawieniach związanych z pszczelarstwem w postaci uli figuralnych.

Bibliografia

Janicka-Krzywda Urszula , "Patron – atrybut – symbol", Poznań 1993

Jak cytować?

Maria Działo, "Ambroży św. ", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2021, źródło:  https://sdm.upjp2.edu.pl/ludzie/ambrozy-sw

Uwaga. Używamy ciasteczek. Korzystanie ze strony sdm.upjp2.edu.pl oznacza, że zgadzasz się na ich używanie. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Polityka prywatności