Kancelaria biskupów Bernarda Wilczka i Piotra Starzechowskiego
Dzieje ustroju / bibliografia twórcy
Bernard Wilczek herbu Poraj pełnił funkcję metropolity lwowskiego w latach 1505-1540. W czasie jego rządów miał miejsce synod prowincjalny, skodyfikowano statuty kapitulne, odbudowano katedrę lwowską spaloną po wielkim pożarze w 1527 r., rozbudowano stolicę archidiecezji.
Piotr Starzechowski herbu Leliwa pełnił urząd metropolity lwowskiego w latach 1540-1554. Podczas jego rządów, w 1542 r. miał miejsce synod archidiecezjalny. Abp Starzechowski sprzyjał fundacjom nowych kościołów i troszczył się o najuboższych.
Dzieje obiektu
W 1412 r. na mocy bulli Jana XXIII stolicą archidiecezji został Lwów. Kapituła metropolitalna została ufundowana 23 XI 1429 r. przez Władysława Jagiełłę. W latach 1786-1925 do archidiecezji lwowskiej należała również Bukowina. Po drugiej wojnie światowej w granicach Polski znalazła się część dawnej archidiecezji lwowskiej, która nosiła nazwę Administratury Apostolskiej w Lubaczowie. W 1992 r. weszła ona w skład nowo utworzonej diecezji zamojsko-lubaczowskiej.
Za rządów abpa Bolesława Twardowskiego (1923-1944) powstała myśl uporządkowania zasobu archiwalnego, znajdującego się w Kurii Arcybiskupiej we Lwowie. Do 1939 r. Archiwum Kurii Arcybiskupiej mieściło się w pałacu arcybiskupim przy ul. Czarnieckiego 22 we Lwowie. W październiku 1945 r. zasoby Archiwum Archidiecezjalnego oraz archiwum i biblioteka Seminarium Duchownego zostały przewiezione do Krakowa, Tarnowa i Kalwarii Zebrzydowskiej. W latach 50. XX w., z inicjatywy abpa Eugeniusza Baziaka i ks. dra Mariana Rechowicza akta te zwieziono do Lublina i złożono w gmachu Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Dopiero po ukończeniu w 1978 r. budowy gmachu Kurii Biskupiej w Lubaczowie zaczęto wszystkie archiwalia lwowskie tam gromadzić.
Wojna, ciągłe zmiany miejsca i niewłaściwe przechowywanie akt spowodowały znaczne ubytki i rozproszenie archiwaliów. Akta personalne duchowieństwa zostały zniszczone z polecenia abpa B. Twardowskiego we wrześniu 1939 r., z obawy przed ingerencją władz sowieckich. Zasób archiwalny, a szczególnie księgi metrykalne, dwukrotnie zostały przejęte przez czynniki sowieckie, po czym z dużymi ubytkami odzyskane. W wyniku ewakuacji ze Lwowa, a potem niewłaściwego przechowywania i przewożenia w granice powojennej Polski, fascykuły akt zostały przemieszane.
W połowie 1995 r. Archiwum przewiezione zostało do Krakowa.
W latach 1995-2012 instytucja ta funkcjonowała w Krakowie pod nazwą Archiwum, Biblioteka i Muzeum Metropolii Lwowskiej obrządku łacińskiego. Dnia 19 marca 2012 r. metropolita lwowski ob. łac. abp dr Mieczysław Mokrzycki podpisał umowę z rektorem Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie ks. dr hab. Władysławem Zuziakiem, prof. UPJPII w przedmiocie depozytu zasobu archiwalnego w murach wspomnianej uczelni.
Sposób uporządkowania
chronologiczny
Zakres i zawartość
Księga składa się z trzech oddzielnych dokumentów. Pierwszy dokument znajduje się na kartach 1-212, u dołu 1 karty znajduje się adnotacja Liber primus. Księga obejmuje acta acticata, acta obligationum, acta sententiarum.
Drugi dokument znajduje się na kartach 215-432 i obejmuje acta actorum, acta obligationum, acta constitutionum, , acta sententiarum.
Trzeci dokument znajduje się na kartach 435-772 i na wewnętrznej stronie okładki, u dołu karty 435 znajduje się adnotacja Liber tertius. Księga obejmuje acta acticata acta obligationum et constitutionum, acta sententiarum et obligationum.
Uwaga. Używamy ciasteczek. Korzystanie ze strony sdm.upjp2.edu.pl oznacza, że zgadzasz się na ich używanie. Więcej informacji znajdziesz w zakładce
Polityka prywatności
